Slady Herberta w poezji chorwackiej - Blažina, Dalibor; Čilić Škeljo, Đurđica (2010)
O obecności poezji Zbigniewa Herberta w chorwackiej poezji drugiej połowy 20 wieku można mówić w dwojaki sposób: pierwszy, to próba rekonstrukcji opisu poetyki autora, której w chorwackim środowisku literackim dokonał wybitny polonista Zdravko Malić, krytyk, który sam – w roli poety – « ; przyswoił» ; pewne cechy twórczości Herberta ; drugi to badanie strategii poetyckich u poetów należących do najważniejszych formacji literackich z lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, zgromadzonych wokół czasopisma „ Krugovi” i „ Razlog” , kształtujących się w podobnych warunkach ideologicznych i egzystencjalnych. Autorzy próbują pokazać jak w poezji wiodących poetów chorwackich tego czasu, należących do wymienionych formacji literackich – S. Mihalicia, V. Gotovaca, D. Horvaticia – funkcjonują poszczególne elementy poetyki Herberta (lub „ poezji herbertowskiej” ), prowadząc jednocześnie do formowania podobnych strategii poetyckich. W tym „ zwierciadle” poezji chorwackiej Herbert egzystuje jako swoisty znak utopii wolności poetyckiej oraz tragicznej świadmości egyzstencjalnej.
Projekt MZOS
Poljski