Portugalski perfekt (I) u tipološkoj perspektivi - Sarić, Daliborka (Array, 2009)
U ovom smo radu prikazali određene semantičke i formalne specifičnosti perfekta u portugalskom jeziku u odnosu na tipične konstrukcije i funkcije te vremensko-aspektualne kategorije u drugim jezicima. Portugalski složeni perfekt (pretérito perfeito composto) razlikuje se od mnogh drugih jezika po tome što može označavati iterativnost glagolske radnje bez dodatnih adverbijala ili nekih drugih elemenata koji bi upućivali na ponavljanje radnje u prošlosti. Osim perifrastičnih konstrukcija s pomoćnim glagolom, u jezicima svijeta postoje i perfekti koji se tvore uz pomoć čestice derivirane od priloga koji znači «već». Portugalski je zanimljiv po tome što ima i takav način tvorbe perfekta, odnosno nekih od mogućih perfekatskih funkcija. Riječ je djelomično gramatikaliziranoj čestici «já» koja u kombinaciji sa složenim perfektom ili aoristom (pretérito perfeito simples) može označavati tzv. iskustveni perfekt.