Mehanizmi rezistencije na karbapeneme u Acinetobacter baumannii - Goić-Barišić, Ivana (Array, 2009)
Pripadnici roda Acinetobacter su nefermentativni mikroorganizmi široko rasprostranjeni u vodi i na zemlji. Pojedine vrste unutar roda sastavni su dio fiziološke flore kože i sluznica te su sposobni preživjeti duži vremenski period na suhim i vlažnim površinama. Acinetobacter baumannii je oportunistički uzročnik hospitalnih infekcija, prvenstveno u imunokompromitiranih bolesnika. Sve do 1970-ih godina, većina izolata unutar roda Acinetobacter bila je osjetljiva na široki spektar različitih antibiotika. Razvoj rezistencije na karbapeneme novijeg je datuma i posljedica je stvaranja metalo-β-laktamaza (karbapenemaza), oksacilinaza koje imaju sposobnost hidrolize karbapenema, gubitka proteina u vanjskoj membrani, izbacivanja antibiotika iz stanice ili kombinacije navedenih mehanizama rezistencije. Enzimi koji imaju sposobnost hidrolize karbapenema u kliničkim izolatima A. baumannii pripadaju molekularnoj klasi D (OXA enzimi, oksacilinaze) ili molekularnoj klasi B (metaloenzimi iz grupe IMP, VIM i SIM karbapenemaza). Genotipizacija pomoću dvije metode (RAPD i PFGE) potvrdila je pripadnost hrvatskih izolata Europskom klonu I (sekvencijska grupa 2)